Poem about My Darling Mayor Abutalibov!

[[posterous-content:pid___1]] Person of Year 2012 : You and me as well are private property of the state!

                                                                   Hajibala Abutalibov

Love you my dear!

Love you my lovely mayor!

When I saw you on my dream

I think that you are ice cream

Ohhh my Hajibala

Let`s go to sing “La la la”

When you take evrovision`s key

İt was a new life, it was a new day for me

My darling, you asking

How you can thanked Dirk? (Mayor of Dusseldorf)

Say him, how our city lonely

But life is here lovely

 Maybe he also love his own town

Dont worry, sing for democrasy as everyone:

“Come to me come to me to night

I`ll show you how you can turn light”

 

If you have social media tools you have arm!

Training in Azerbaijan Media Centre was for me very interesting and useful. Three month ago I`ve created my twitter account. I use facebook during the day. And being twitter woman it isn`t interensting. Looking on my twitter I read this words: Only 160 sembol!

And now I think that maybe I lost my 3 month, becouse I deleted my t weet account. But yesterday during the training  in tweetting I understand: “If you want to find new information, if you want to research new materials it`s important to you to use all social networks.

First,  was useful for me  http://hootsuite.com site. You can add some of your accounts and use this site as catalog. And second, paper.li.

Example, I`ve created my online newspaper in paper.li and share news.

Trainer David Brewer  said: “We use social media as our brend!”

Yes! It`s true. In Azerbaijan young people create their own blog and publish here their posts, ideas, videos, photos.

I remember that I read in one of the journal this sentences: “İs Google The GOD? Not Google, but You, after browsing it!”

And now all social media tools-facebook, twitter, paperli and etc. other are free platform for man who want to say that: I`m GOD of my word”

If you have social media tools you have arm!

Training in Azerbaijan Media Centre was for me very interesting and useful. Three month ago I`m created my twitter account. I use facebook during the day. And being twitter woman it isn`t interensting. Looking on my twitter I read this words: Only 160 sembol!

And now I think that maybe I lost my 3 month, becouse I deleted my t weet account. But yesterday during the training  in tweetting I understand: “If you want to find new information, if you want to research new materials it`s important to you to use all social networks.

First,  was useful for me  http://hootsuite.com site. You can add some of your accounts and use this site as catalog. And second, paper.li.

Example, I`ve created my online newspaper in paper.li and share news.

Trainer David Brewer  said: “We use social media as our brend!”

Yes! It`s true. In Azerbaijan young people create their own blog and publish here their posts, ideas, videos, photos.

I remember that I read in one of the journal this sentences: “İs Google The GOD? Not Google, but You, after browsing it!”

And now all social media tools-facebook, twitter, paperli and etc. other are free platform for man who want to say that: I`m GOD of my word”

If you have social media tools you have arm!

Training in Azerbaijan Media Centre was for me very interesting and useful. Three month ago I`m created my twitter account. I use facebook during the day. And be twitter woman it isn`t interensting. Looking on my twitter I read this words: Only 160 sembol!

And now I think that maybe I lost my 3 month, becouse I deleted my t weet account. But yesterday during the training  in tweetting I understand: “If you want to find new information, if you want to research new materials it`s important to you to use all social networks.

First,  was useful for me  http://hootsuite.com site. You can add some of your accounts and use this site as catalog. And second, paper.li.

Example, I`m created my online newspaper in paper.li and share news.

Trainer David Brewer  said: “We use social media as our brend!”

Yes! It`s true. In Azerbaijan young people create their own blog and publish here their posts, ideas, videos, photos.

I remember that I read in one of the journal this sentences: “İs Google The GOD? Not Google, but You, after browsing it!”

And now all social media tools-facebook, twitter, paperli and etc. other are free platform for man who want to say that: I`m GOD of my word”

First day of Azerbaijan training in tweetting

Training in Azerbaijan Media Centre was for me very interesting and useful. Three month ago I`m created my twitter account. I use facebook during the day. And be twitter woman it isn`t interensting. Looking on my twitter I read this words: Only 160 sembol!

And now I think that maybe I lost my 3 month, becouse I deleted my t weet account. But yesterday during the training  in tweetting I understand: “If you want to find new information, if you want to research new materials it`s important to you to use all social networks.

First,  was useful for me  http://hootsuite.com site. You can add some of your accounts and use this site as catalog. And second, paper.li.

Example, I`m created my online newspaper in paper.li and share news.

Trainer David Brewer  said: “We use social media as our brend!”

Yes! It`s true. In Azerbaijan young people create their own blog and publish here their posts, ideas, videos, photos.

I remember that I read in one of the journal this sentences: “İs Google The GOD? Not Google, but You, after browsing it!”

And now all social media tools-facebook, twitter, paperli and etc. other are free platform for man who want to say that: I`m GOD of my word”

Bu nədir? Açması…

Almaniyada "Xocalı" abidəsi

Aşırı vətənşüvənlikdən, aşırı vətənpərlikdən zəhləm gedir. Həyatımız elədir ki, bəzən humanist, bəzən liberal, bəzən demokrat, hərdən sosial və yeri gələndə də diktator olmalısan. Əks halda istifadə oluna, əzilə, alçaldıla bilərsən.
Xocalı soyqırımını hamımız bilirik. Hərə özünə görə yozur. Həqiqətlərin təfərrüatları ildən ilə fərqli şəkildə çatır qulaqlarımıza. Öldürülənlər, zorlananlar canlanır gözlərim önündə. Və… Bir qramda olsun ucaldılan abidələr mənim qəlbimdə nə bu yanğını azalda bilir, nə də çoxalda bilir.
Bu yaxınlarda rəfiqəmlə söhbət zamanı bir erməni bloggerin blogunda Almaniyada açılmış Xocalı abidəsi nə yazılan şərhləri görəndə bilmədim nə deyəm. Ermənini qınamıram. Əks tərəfdir. Belə bir şey yazacağı normaldır.
Az da olsa incəsənətdən başım çıxır. Özümə bəraət qazandırmalı olsam abidəni belə açıqlayardım: “Rəssam və heykəltəraş İbrahim Əhrari 3 insanı (ata, ana, uşaq) xatırladan daş və palçıq qarışığıyla bu abidəni yonub. 

Knut Hamsunun “Aclığ”ı

Onun “Aclığ”ın səbəblərini oxuya-oxuya özümü əsrlərdir ac birisi kimi hesab edirdim. Sanki hər şeyə ac idim. Sevgiyə, nifrətə, çörəyə, suya, insanlara ac idim sanki.
Norveçin  böyük yazarı Knut Hamsun “Aclıq” romanını Amerikaya ikinci gəlişindən sonra 1888-ci ildə Osloda (o dövrkü Kritiania) yazmağa başlamış, Kopenhaqendə isə davam etmişdir.  Bu romandan hissələr ilk dəfə “Ny Jord” adlı jurnalda yayımlanmışdı. Tam halda kitab isə Knut Hamsunun adı verilmədən 1890-cı ildə nəşr olundu .

Knut ayağında taxta çarıqlar küçədə, dalanlarda keçirdi uşaqlığını. Səkkiz yaşında sərt təbiətli adam olan dayısının istəyi ilə anası və atası onu istəmədən bir rahibin yanına şagirdliyə qoyurlar. Ata yurdundan uzaq bir yerdə və rahiblərin əhatəsində yaşamaq balaca Knutun həyatına kabuslar gətirdi. Həyatın çətinlik və insafsızlığını ona ilk öncə dayısının çox sərt qanunları öyrətdi. 4-5 il dözən dən sonra 14 yaşında doğulduğu Lom qəsəbəsinə qayıdaraq bir tacirin yanında  köməkçi olur. 17 yaşında artıq o, kitablardan öyrənə biləcəyindən çox şey bilirdi.

18 yaşında ikən bir kənd hekayəsi (Frida) və şerlər yazmağa başlayır. Adını da Knut Pederson deyə dəyişdirir. Hekayəsini Norveçin ən böyük yazarı Björnsona gətirsə də rədd cavabı alır.

May xronologiyası… May günü, May böcəyi, May gülü

2011-ci ilin may ayı

Düzü dünya Mayda gülür

Məni maygülü güldürür

1 May – zəhmətkeşlərin bayramı ilə başladıq. Yadımda qaranlq qalıb. Yanılmıramsa atamın çiynində əlimdə qırmızı bayraq o vaxt yürüşə getmişdim. Sonra metroda qırmızı şar partladı. Bu il də Azərabycanda 1 May Məmməd Süleymanovun mühazirəsi ilə gerçəkləşdi.

8 May – Şuşanın ermənilərə verilməsi günü. Şəhər quruluşuna görə alınması çətin olan bir şəhəri  məlum və adını çəkmədiyimiz səbəblərə görə verdik. Ürək yanğısıyla deyirəm: Bizim qanımızda elə bir şey var ki, istəməsək bir köpəyoğluna bir parça qənd də vermərik. Amma Şuşanı verdik. Həyəcanla verdik. Sonra da ağladıq. Şuşa məscidinin tarixini araşdırırdım. Tanınmış şuşalılardan biri Səid Hacıyevdən müsahibə aldım. Deyir, evimiz Gövhər ağa məscidinin böyründə idi. Gözlərim önündə mənzərə canlanır.  Ağır dərddir. Təsəvvür et, oturmusan Bakıda və icra hakimiyyəti gəlib deyir ki, yığ şələ-küləvi yallah, həyətüvüzü söküb analoqu olmayan inci adası salıram. Konpensasiya əvəzinə də ŞİŞ alarsan!

“Patriarxın payızı”nın saralmış yarpaqları

1975-ci ildə nəşr olunmuş Qabriel Qarsia Markesin “Patriarxın payızı” kitabı yenidən “Qanun” nəşriyyatı tərəfindən Afaq Məsudun tərçüməsi çap edildi.

Kitabın ilk səhifəsindən:
“Patriarxın payızı” romanı zorakılıq və despotizm faktları ilə kifayət qədər zəngin olan bəşər tarixinin qrotek ümumiləşdirilməsidir. Əsərin mərkəzində konkret cizgilərdən azad, maksimum tipikləşdirilmiş, bütün gerçək diktatorların xüsusiyyətlərini özündə cəmləyən, ölməkdə olan, amma heç cür ölmək bilməyən, həyatda qalmaq üçün əcaib cinayətlər işləyib, qanlar tökən bir diktatorun hekayəsi durur. Romanın qarmaqarışıq əhvalatı qarışıqlığı ilə üst-üstə düşür. Patriarx-hakimiyyət ideyasının özünün, onun insan şüuruna təsirinin təcəssümüdür.

“Quqark”ın izilə

Seymur Baycandan xahiş edəndə ki, kimsəsiz uşaqlar evinə kitab klubumuzun yazar  qonağı kimi getməyini istəyirik, dedi çətindi, gedə bilmərəm. Ürəyim ağrıyır. Sonradan “Quqark”ı oxuyanda hardasa deyəsən başa düşmüşdüm nə üçün getməyin bu qədər ağır olduğunu.

“Quqark”dan bir hissə… (bura da bax)

Deyib-gülən, bir-birinə atmaca atan tədbir iştirakçılarından həm görüşdə, həm də davranışda fərqlənən qara paltarlı qadınlar diqqətimi cəlb etdi. Artur əlində içi şərabla dolu bakal ayağa qalxıb növbəti nitqini irad edəndə hər şey aydın oldu. Bu qadınların övladları müharibədə itkin düşmüşdülər. Onları banketə dəvət etmək Arturun ideyası idi. Banketdə iştirak edənlərin sifəti Arturun nitqi zamanı dəyişdi. Hər kəs özünü bacardığı qədər kədərli göstərməyə çalışırdı. Banket iştirakçıları övladları müharibədə itkin düşmüş qadınların dərdinə şərik olduqlarını bu süni kədərlə göstərməyə çalışırdılar. Banket iştirakçıları övladları müharibədə itkin düşmüş qadınların dərdinə şərik oduqlarını bu süni kədərlə göstərməyə çalışırdılar.